Ներքաղաքական զարգացումներում վերջին օրերին շրջանառվող ամենակարևոր նորությունը կառավարությունում սպասվող կադրային փոփոխություններն է։ Ինչպես հայտնի է, աշխատանքից ազատվեց երիտասարդության և սպորտի հարցերի նախարար Արմեն Գրիգորյանը (նշանակված ԲՀԿ-ի քվոտայով), սակայն այս փոփոխությունը, ըստ ԶԼՄ-ներում շրջանառվող վարկածի, ամենևին էլ վերջինը չէ։ Խոսակցություններ կան, որ ևս 6 նախարարների փոփոխություն է սպասվում, որոնց թվում` ԱԱԾ-ի տնօրեն Գորիկ Հակոբյանի, ոստիկանապետ Ալիկ Սարգսյանի, սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանի և նույնիսկ փոխվարչապետ Արմեն Գևորգյանի։
Ինչպես միշտ, կադրային փոփոխությունների մասին լուրերը սկսում են շրջանառվել հանկարծակի, բայց դրանց հիմքում ճշմարտության հատիկ, այնուամենայնիվ, կա, ինչն արդարացավ Արմեն Գրիգորյանի` պաշտոնից հեռացվելու փաստով։ Սակայն այս կապակցությամբ անհրաժեշտ է արձանագրել մի հանգամանք. խորհրդարանական կոալիցիան գնալով ավելի մարազմատիկ դրսևորումներ է ընդունում։ Կոալիցիոն համաձայնագիրը, անշուշտ, հնարավորություններ է տալիս քաղաքական մեծամասնության մեջ ընդգրկված կուսակցությունների առաջն� մանրամասն

Այս քառօրյայում ԱԺ-ն հաստատեց Ասիական զարգացման բանկից ՀՀ կառավարությանը տրամադրվելիք վարկային համաձայնագիրը, որը նախատեսում է 1 մլրդ 400 մլն դոլար վարկի տրամադրում։ Տնտեսական ճգնաժամի պայմաններում նման խոշոր վարկային միջոցների ձեռքբերումը պետք է ուրախացներ Հայաստանի քաղաքացիներին։ Սակայն ուրախանալու առիթ չկա. այդ միջոցները չեն ծառայեցվելու ո՛չ սոցիալական ծրագրերի իրագործմանը, ո՛չ արդյունաբերության վերականգնմանը, ո՛չ քայքայման եզրին հասած գյուղատնտեսությունը փրկելուն, ո՛չ էլ որևէ այլ կարևոր համազգային խնդրի լուծմանը։ Դրանք ծախսվելու են խոշոր ճանապարհաշինական ծրագրի իրականացման վրա, և այս համատեքստում խոսքը հատկապես վերաբերում է Մեղրիից Բավրա ճանապարհային ցանցի վերակառուցմանը, որի շնորհիվ մենք, իբր, տարանցիկ արժեք ձեռք կբերենք Վրաստանից Իրան բեռնափոխադրումների առումով, հնարավորություն կունենանք, իբր, արտահանելու չաշխատող արդյունաբերության գոյություն չունեցող արտադրանքը։ Մի խոսքով, ճանապարհաշինությունը այն հին ու բարի կթու կովն է, որից բոլոր ուղղվածությունների ու ժամանակների իշխանությունները, իսկ ավելի կոնկրետ` հիշյալ գումարները տնօրինող պետական չինովնիկները, մանրամասն

Հայ-թուրքական սահմանի բացումը որևէ լավ բան չի խոստանում ո՛չ հայաստանաբնակ հայերին, ո՛չ արցախահայությանն ու սփյուռքահայությանը, քանզի դուռ-դրկիցային դարերով փորձված էթնիկ կենսափորձն է հուշում` «թուրքի չվանին լվացք փռել չի լինի»։ «Լավ բանը» գլուխը քարը (էդ ե՞րբ ենք թուրքի խերը տեսել, որ հիմա տեսնենք), այս անգամ «է՛լ բեթարը» կարող է չոքել դռներիս, եթե կուլ տանք նաբաթի պես քաղցրացրած խայծն ու, առանց փայտը ձեռքներիցս գցելու... Հասկացաք։ Շատ էլ ժամանակ չի պահանջվի համոզվելու համար, որ հերթական անգամ հայտնվել ենք ներքին ու արտաքին քաղաքական անցանկալի գործընթացների, տնտեսական ու էթնոմշակութային, ինչպես ընդունված է ասել, լրջագույն մարտահրավերների կիզակետում։
Սա է հայ կոմունիստների «տեսլականը»` հայ-թուրքական արձանագրությունների վավերացումից ու սահմանի բացումից հետո Հայաստանի, Արցախի ու համայն հայության «գլխին գալիքի» մասին։ Երեկ այդ «տեսլականն» ու կոմունիստների դիրքորոշումը «Իրավունք de facto» ակումբում ներկայացրեց ՀԿԿ կենտկոմի առաջին քարտուղար ՌՈՒԲԵՆ ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԸ։
«Կնքված արձանագրությ մանրամասն

Հյուսիսարևմտյան Չինաստանը, այդ թվում` Սինցզյան-ՈՒյղուրական Ինքնավար շրջանը, սահմանակից է Կենտրոնական Ասիային։ Այս տարածաշրջանների բնական և կլիմայական պայմանները, ինչպես նաև սոցիալ-տնտեսական իրավիճակը, համարժեք են։ Բայց հենց այստեղ էլ նրանց ընդհանրությունն ավարտվում է։ Եթե 1960-70-ականներին համաշխարհային էքստրեմիզմի ու ահաբեկչության «պիկն» առնչվում էր հիմնականում Եվրոպային, ապա հիմա այն տեղափոխվում է հետխորհրդային տարածք։
Իսկ Կենտրոնական Ասիայում ստեղծվել են իսկապես բարենպաստ քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական, հոգևոր, հոգեբանական ու աշխահաքաղաքական պայմաններ այդպիսի գործունեության համար։ Վերջին իրադարձությունների վերլուծությունը հաստատում է, որ այդպիսի սպառնալիք գոյություն ունի նաև Հյուսիսարևմտյան Չինաստանում։ Այս տարածաշրջանում կրոնական գաղափարները համադրված են ազգային ազատագրական ձգտումների հետ։ ԽՍՀՄ-ի փլուզման հետ մեկտեղ Կենտրոնասիական տարածաշրջանը դարձավ առավել անկայուններից մեկը։ Կենտրոնական Ասիան իր խորհրդային ու չինական հատվածներով միշտ էլ եղել է մրցակցության հրապարակ արևմտյան տերությունների, � մանրամասն

ՈՒկրաինայում նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլի ավարտին մնացել են հաշված օրեր, իսկ քարոզարշավի երկրորդ փուլի երեքշաբաթյա ժամկետը, շատերի կարծիքով, վերածվել է իսկապես գրավիչ ու զվարճալի տեսարանի։ Այդ ընթացքում նախագահի թեկնածուները հասցրին շատ ծիծաղելի, հակասական ու սկանդալային միջադեպերով զվարճացնել ոչ միայն ուկրաինացի դիտորդներին ու փորձագետներին։
Յուլյա Տիմոշենկոն ընդգծվեց իր «առաջադեմ» տեսահոլովակով, որը նկարահանվել է «Ավատար» ֆիլմի մոտիվներով, և որի գլխավոր հերոսը սիրած աղջկան խոստանում է «երբեք չքվեարկել կրիմինալի օգտին»։ Բայց, անշուշտ, հումորի գծով առաջնության դափնին պատկանում է Վիկտոր Յանուկովիչին ու, թերևս, պատահական չէ, որ ՈՒկրաինայում արդեն տարածված անեկդոտ կա, որ Վիկտոր Ֆեոդորովիչի օգտին քվեարկում են այն ժամանակ, երբ նա քիչ է խոսում։ Երկրորդ փուլից առաջ «Տարածաշրջանների կուսակցության» առաջնորդը հարկադրված էր հանդես գալ շատ և ակտիվ։ Արդյունքում նրա «բացթողումները» տիրաժավորվում են բոլոր համաշխարհային ԶԼՄ-ներով։ Ղրիմում տեղի ունեցած դեպքից հետո, երբ նա իմաստություն � մանրամասն

Հայ-թուրքական արձանագրությունների հետագա ճակատագիրը և դրա շուրջ հնարավոր զարգացումները մեկնաբանում է խորհրդարանի նախկին խոսնակ, պատգամավոր, քաղաքագիտության դոկտոր ՏԻԳՐԱՆ ԹՈՐՈՍՅԱՆԸ։
-Պարոն Թորոսյան, Դուք, թերևս, միակ քաղաքական գործիչն էիք, որ հայ-թուրքական արձանագրությունների վերաբերյալ Հայաստանի Սահմանադրական դատարանի վճիռը չողջունեցիք։ Ավելին, պնդեցիք, թե ՍԴ-ն իրավունք չուներ վճռի մեջ հավելյալ մեկնաբանություններ տալու և պիտի պարզապես ամրագրեր, որ հայ-թուրքական արձանագրությունները կա՛մ համապատասխանում են Սահմանադրությանը, կա՛մ ոչ։ Սա նշանակո՞ւմ է, որ հայ-թուրքական սահմանի ճանաչման և ցեղասպանության հարցի հետ կապված ՍԴ-ի որոշման մեջ տեղ գտած պարզաբանումներն իրավական ուժ չունեն։
-Նախ` ներկայացված կարծիքը մասնագիտական էր, ոչ թե որպես Ազգային ժողովի պատգամավորի, այլ քաղաքական գիտությունների դոկտորի: Ցավոք, Հայաստանում ընդունված է, որ բոլորն ամեն ինչի մասին խոսում են առանց լուրջ պատկերացումների ու գիտելիքների: Ինչ վերաբերում է ՍԴ-ի որոշման 4, 5, 6 կետերին, ապա, այո, ՍԴ-ն իրավունք չուներ նման դրույթներ կիրառ մանրամասն

«Իրավունքը de facto»-ի հարցերին պատասխանում է ԲՀԿ առաջնորդ ԳԱԳԻԿ ԾԱՌՈՒԿՅԱՆԸ
-Պարոն Ծառուկյան, սկսենք աշխարհաքաղաքական խնդիրներից: Այսպիսով, ի՞նչ զարգացումներ եք կանխատեսում ՈՒկրաինայում կիրակի օրը. ո՞վ կդառնա նախագահ: Ինչու եմ հարցնո՞ւմ։ Դե, որովհետև Դուք այս հարցում «շահագրգիռ» կողմ եք:
-Բացի «շահագրգիռ» լինելուց, Վիկտոր Յանուկովիչը նաև իմ ընկերն է: Իսկ «շահագրգիռ» ենք, որովհետև «Ռեգիոնների կուսակցության» և ԲՀԿ-ի միջև համագործակցության պայմանագիր կա: Բացի այդ էլ, երկար տարիներ լինելով վարչապետ, Յանուկովիչի աշխատանքի արդյունքները ՈՒկրաինայում ակնհայտ են. նա ունի լուրջ թիմ, մարդիկ, ովքեր իր կողքը կանգնած են ու, Ձեր ասած` խիստ «շահագրգիռ» են:
-Ձեր կանխատեսումը:
-Կանխատեսո՞ւմը. Յանուկովիչը կհաղթի:
-Բա որ Յուլյա Տիմոշենկոն հաղթե՞ց:
-Դե հիմա, եթե Յուլյան հաղթեց, կպայքարենք` մյուս անգամ Յանուկովիչը հաղթի: Մեր ցանկությունն է` մեր ընկեր Յանուկովիչը հաղթի:
-Այս ընթացքում կապի մեջ եղե՞լ եք Ձեր ընկեր Յանուկովիչի հետ:
-Այո՛:
-Ամեն օ՞ր:
-Ո� մանրամասն

Կադրային հիմնահարցը, ըստ էության, աքիլլեսյան գարշապարից սպառնում է վերածվել քաղցկեղի իշխանական բոլոր ուժերի, է՛լ առավել` ԲՀԿ-ի համար, որի ներսում ակնհայտորեն ինչ-որ բան դարձյալ այն չէ։
Դեռ չէր չորացել սոցապնախարար Գևորգ Պետրոսյանի հայտնի արկածները երևակած թանաքը, դեռ լիարժեքորեն չէր ընկալվել, թե ինչու, ի վերջո, «տարհանվեց» սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարը, ինչու է ԱԺ մարդու իրավունքների հանձնաժողովի նախագահի նշանակումն այդքան ձգձգվում և լուծում չի ստանում, երբ հայտնի է, որ այդ պաշտոնում արդեն իսկ քննարկվել է Արամ Սաֆարյանի թեկնածությունը (ընդ որում, հանձնաժողովի նախագահի ընտրությունն այս քառօրյայում էր նախատեսված, սակայն լավատեղյակներն ասացին` չի լինի), երբ պարզվեց, որ ԲՀԿ շարքերում նույնքան ակտիվ խլրտոց ու խուլ ընդվզում է առաջացել աշխատանքի տեսչության պետի կադրային սպասումների առումով, որը նույնպես ԲՀԿ քվոտայում է: 
ԲՀԿ շարքերում տարակուսած են. ո՞նց է լինում, որ ՄԱԿ-ից գալիս են` պաշտոն են ստանում, հիմա էլ ՕԵԿ-ից է եկողը (խոսակցություններ կան, որ նախկին ՕԵԿ-ական, այսօր անկուսակցական Արամայիս Ալոյանը, մեկ մանրամասն

«Պաշտոնապես դիմել ենք իրավապահ մարմիններին, որպեսզի իրավական ձևակերպում տան այն բարբաջանքին, թե «Ժառանգությունը» հակապետական գործունեություն է ծավալում»,- մեր դիտարկմանը, թե ի՞նչ հիմք ունի «Ժառանգության» գործունեությունը դադարեցնելու պահանջը, հակադարձեց ԱԺ «Ժառանգություն» խմբակցության ղեկավար ՍՏԵՓԱՆ ՍԱՖԱՐՅԱՆԸ։
-Ցավոք, առաջին անգամ չէ, որ հրապարակավ դիմում ենք իրավապահ մարմիններին,- շարունակեց պարոն Սաֆարյանը։- Որոշ հանրապետականների առաջադրած անհիմն մեղադրանքների առնչությամբ ևս այդպես ենք վարվել։ Վստահ ենք մեր գործունեության ազնվությանը, հրաշալի գիտենք, որ ներկայացնում ենք մեր տասնյակ հազարավոր ընտրողների շահերն ու պահանջները, որոնք բարձրաձայնում ենք և՛ արտաքին, և՛ ներքին միջավայրերում։ Չեմ կարծում, որ սույն պարոնի` Հայկ Բաբուխանյանի, արտահայտած տեսակետը, թե «Ժառանգության» գործունեությունը պետք է կասեցվի, ինքնաբուխ է։ Դրա հետևում մարդիկ են կանգնած, ովքեր ֆինանսավորում են «Իրավունք» թերթը կամ, եթե չեն ֆինանսավորում, ազդեցություն ունեն խմբագրության վրա։ Շուրջ երեք տա մանրամասն

1991-ին նորանկախ հանրապետության նորաթուխ բյուջեն վարչական ապարատի պահպանման համար առանձնացրեց իր նվազ միջոցների 3,1 տոկոսը։ 1992 թ. ազատականացվեցին առաջին անհրաժեշտության ապրանքների գները, հատկապես հանապազօր հացի։
Պատերազմի մեջ ներքաշված, խեղդամահ անող շրջափակմանը դիմակայող և աղետի գոտու ահռելի բեռը պարանոցին ագուցված հանրապետությունն իր փրկությունը «կապեց» մեծահարուստ, ձեռներեց և ապահով խավի ձևավորման հետ։ Թող ների ընթերցողը հանրահայտ իրողությունները հիշեցնելու համար, սակայն նախաբանն իր տրամաբանական վախճանը կունենա շարադրանքի վերջաբանում։ Այնպես որ, մի փոքր համբերություն։
1991-ից տնտեսությունն ազատականացվեց ոտն ի գլուխ, սկիզբ դրվեց տնտեսական բարեփոխումների գործընթացին։ Տարիներ հետո գլխիվայր շրջվեցին շուկայական տնտեսության հիմնարար սկզբունքները, համաձայն որոնց` ազատական տնտեսության բարեփոխումները պահանջում են վարչական ապարատի էական կրճատում, արտոնությունների առավելագույն սահմանափակում։ Հարգարժան ընթերցողների ավագ սերունդը, անկասկած, լավ է հիշում խորհրդային հայ հասարակության «այլախոհական երազանքը&ra մանրամասն

Մարտի 2-ին ԱՐԱ ԱՎԱԳՅԱՆԸ կդառնար 50 տարեկան:
Ընկերները նրան Արայիկ էին կոչում: Մականունը` «Գիժ», իր խառնվածքին ու մարտի դաշտում ցուցաբերած կռվելաոճին համահունչ: Սևակի` «Առանց գժվելու` չկա շահած մարտ» տողերն եմ հիշում… Կտրուկ, անսպասելի հարձակումներ: Խիզախություն, երբ վախը թաքնվում ու անտեսանելի է դառնում: Չնախատեսված, վտանգաշատ ու անթույլատրելի գործողություններ, որ մի արդարացում ունեն` նվիրում…
1989-ին մասնակցել է Շահումյանի շրջանի ինքնապաշտպանությանը: Ծանր վիրավորվել է գլխից, ենթարկվել պլաստիկ վիրահատության: Ապաքինվելուց հետո եղել է Վարդենիսի, Նոյեմբերյանի, կրկին Շահումյանի պաշտպանության դիրքերում: Միանալով պարտիզանական ջոկատներին` մասնակցել է Գյուլիստան գյուղի գրավմանը, Շուշիի, Ասկերանի, Ֆիզուլիի, Սրխավենդի, Քոլատակի, Բաշ-Գյունափայի, Հադրութի, Մարտակերտի մարտերին ու ազատագրմանը: 1994-ին նշանակվել է գծային հրամանատար: Մասնակցել է Մատաղիսի ազատագրմանը, որի բարձունքի դիրքերը կոչվում են իր անունով` «Գժի» պոստեր: Չայլուի մարտերի ժամանակ, մարտական առաջադրանք կատարելիս, 1994-ի ապրիլի 25-ին կրկին ծանր վիրավորվել է, բա� մանրամասն

…և ոչ միայն մշակույթի մասին
Բանաստեղծ ԼՅՈՒԴՎԻԳ ԴՈՒՐՅԱՆՆ այս հարցազրույցի միջոցով հորդորում է մեր հանրապետության ղեկավարներին` հոգալու Շիրազի «Հայոց դանթեականը» պոեմի թարգմանության և օտարազգի հասարակությանը հասու դարձնելու խնդիրները, քանզի այդ ստեղծագործությունը խիստ արդիական ու դիպուկ գնահատականներ է պարունակում իր տողերում ու տողատակերում: Լսելով բանաստեղծի դիտարկումները` մեկ անգամ ևս համոզվում ենք, որ Շիրազի գործը մեր ազգի համար կարևորագույն հարցադրումների և հանգուցալուծումների համահավաք բանաձև է, որով աշխարհին ներկայանալն ունի ոչ միայն մշակութային, այլև քաղաքական մեծ նշանակություն: ՈՒստի լիահույս ենք, որ բարձրացված խնդիրը կգտնի պատշաճ արձագանք և կստանա շուտափույթ լուծում` դառնալով Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցը նշանավորող ձեռնարկումների մեջ առաջնայիններից մեկը: 
«ՇԻՐԱԶԻ «ՀԱՅՈՑ ԴԱՆԹԵԱԿԱՆԸ» ՊԻՏԻ ԹԱՐԳՄԱՆՎԻ ՈՒ ՏԱՐԱԾՎԻ ԴՐՍՈՒՄ» 
-Պարոն Դուրյան, օրեր առաջ հանրապետության բոլոր դպրոցներում անցկացվեցին թեմատիկ դասեր` նվիրված 20 տարի ա մանրամասն

Շատ հուշի՜կ, որ քնով ընկածներին չարթնացնեմ, բանկային մութ գործարքների կոճակը սեղմող կոկիկ օրիորդների քամահրանքին չարժանանամ, մոր ծիծ գողացող պատեհապաշտների ոտքերը չտրորեմ և «Գիտական կոմունիզմի հիմունքները» գրքի հեղինակին ազգային գաղափարախոսության նորօրյա քերթողի հետ չխառնեմ, և այնպես, որ թագավորների աչքի վերևի հոնքը չտեսնեմ, ու սիրտս ինձնից չփախչի, իմ անցած ճանապարհով հետ եմ գնում ու հայտնվում մի տարօրինակ ոստիկանի տիրույթում: Սիրտս տագնապով հուշում է, որ նա իմ ճակատագիրն է, իմ գիշեր-ցերեկը: Հետո՞ ինչ, որ հնարամտորեն ինձնից փող է կորզում, փոխարենը` ոստիկանական փայտիկի ճարպիկ շարժումով ցույց է տալիս «Երևան-Սևան» երթուղու գնացքի այն ուղևորին, որից հեռացել եմ արդեն քառասուն երկրային տարով: Ոստիկանի ցուցումով գնում եմ, և մեջս ահագնանում է այն համոզմունքը, որ ժամանակների խաչմերուկի այս տիրակալն է իմ պորտը կտրել և միտումնավոր պոչուկ է թողել պորտիցս կախ, որ ամբողջ կյանքում շոշափեմ և զգամ, թե որտեղից եմ եկել և ուր եմ գնալու: Նա միակն է իմ հազարավոր թշնամիների ու բարեկամների մեջ, մանրամասն

Վերջին շրջանում Թուրքիան հերթական անգամ ալեկոծվեց սենսացիոն նորությունից, որ բարձրագույն զինվորական հրամանատարությունը ոչ շատ վաղուց նախատեսել էր տապալել կառավարությունը։ Այժմ արդեն հայտնի է, որ 2002՚ին իշխանության եկած իսլամական կողմնորոշում ունեցող «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության դեմ դավադրությունը սկսել է հասունանալ արդեն 2003՚ից։
Թուրքական կառավարամետ «Թարաֆ» թերթի հրապարակումների համաձայն, Թուրքիայի բարձրագույն զինվորական հրամանատարությունը նախապատրաստել է «Բալյոզ» (մուրճ) կոդավորված անվամբ ռազմական հեղաշրջման պլանը։ Դրա իրագործման համար մշակված են եղել «Չարշաֆ», «Սակալ», «Սուգա», «Օրաժ» անվանումներով առանձին հատուկ գործողություններ։ Ընդ որում, նշվում է, որ «Բալյոզ» հեղաշրջման ծրագրում օգտագործված են այնպիսի կոդավորված անվանումներ, որոնք առկա էին 20՚րդ դարի երկրորդ կեսին թուրքական բանակի իրականացրած մի շարք ռազմական հեղաշրջումների ժամանակ։ «Թարաֆ» թերթը պնդում է, թե հեղաշրջման պլանի փաստաթղթերի բնօրինակները խմբագրություն է բերել իրենց հավաստի «աղբյուրը», որը նա� մանրամասն

Առանձին քննարկման նյութ է` ինչո՞ւ Սերժ Սարգսյանի կադրային քաղաքականությունը, իսկ առավել ստույգ` փոփոխությունների դինամիկան այդքան զրոյական է: Բացատրությունները տարբեր են: Խասիաթից է: Քաղաքական վիճակն էն չէ: Կադրային բանկն էլ:
Բոլոր դեպքերում, Սերժ Սարգսյանն այս հարցում առաջնորդվում է «այսօր շուտ է, վաղը` ուշ» սկզբունքով: Արդյունքում` կադրային քաղաքականությունն այլևս չի կարող տալ այն էֆեկտը, որից կարելի էր ահագին «դիվիդիներ» շահել նախ` «փիարի» և, որ ավելի կարևոր է, հանրային սպասումների առումով:
Այնուհանդերձ, կադրային տեղաշարժերի մասին խոսակցությունները կրկին պտույտի մեջ են: Հայկականորեն անկեղծ` ով ում երեսը չի ուզում տեսնել, նրա անունը դնում է շրջանառության մեջ, արդյունքում ողջ կառավարման համակարգում փոփոխություն է սպասվում։ Ժամանակներ առաջ, երբ տեղի էին ունեցել «Տեցի կրուգի» դեպքերը, «դեպքերի» տաք հետքերով հարցախույզ անցկացրինք քաղաքական ուժերի շրջանակում` «արդյոք ովքե՞ր են»: Ամենքը տվեցին իրենց «թույն» հակառակորդի անունը, և «ամենաճշմարտացի» փաստագրումով «ապացուցեցին» իրենց ասածը:
Կլ� մանրամասն